Migraine

Oprichting 2003 door René Veraar

Begijnenstraat 16

1941 BS Beverwijk

Praktijk: 06 15087826

hypnopsycholoog@kpnmail.nl

Bereikbaar Ma. t/m Vrij. van;

10.00 uur tot 17.00 uur

Bijgewerkt op 23 juni 2010

Maar liefst 2,5 miljoen Nederlanders hebben last van migraine;

Opvallend is dat twee keer zoveel vrouwen als mannen migraine hebben. Deze vorm van hoofdpijn gaat meestal gepaard met een heftig bonzende of kloppende pijn, meestal aan één kant van het hoofd. Daarnaast is er een aantal andere symptomen, overgevoelig zijn voor licht, geluid of geuren, misselijkheid en braken. Soms kan een heftige aanval gepaard gaan met verlammingsverschijnselen, spraakproblemen of bewusteloosheid. Een deel van de migrainepatiënten heeft “auraverschijnselen”: zij zien lichtflitsen of vlekken voor hun ogen, vlak voor de hoofdpijn opkomt. Sommige patiënten hebben maar eens per jaar een aanval, anderen elke week. Gemiddeld gaat het om één tot twee aanvallen per maand, die een paar uur tot zelfs een paar dagen kunnen duren.

Waar wordt door de huidige medici naar gekeken;
In de traditionele medische, op het lichaam gerichte behandeling, wordt de patiënt meestal zo behandeld alsof alleen zijn / haar lichaam ziek is en dit zo snel mogelijk weer tot functioneren gebracht moet worden. De patiënt meldt zich bij zijn huisarts meestal met vage klachten, met eenzijdig in het hoofd bonkende pijn. Na enkele kleine vragen en onderzoek zal de diagnose snel op Migraine stuiten en zal de huisarts met het voorschrijven van een medicijn de patiënt gerust stellen. Een patiënt zal een medische diagnose als veilig en aantrekkelijk ervaren en deze verkiezen boven de onzekerheid en afgang van een psychosociaal etiket. Na enige tijd zal de patiënt over het algemeen zich wéér melden bij zijn arts daar de klacht toch nog herhaaldelijk terug blijft komen. De patiënt heeft in die periode ( kan jaren zijn ) het waanbeeld opgelopen dat het misschien ernstiger is en wil vaak een onderzoek. Dit is het punt wanneer de huisarts de patiënt doorverwijst naar een neuroloog. Deze op zijn beurt zal een kort uitwendig onderzoek verrichten. Het onderzoek bestaat uit een evaluatie over de leefomstandigheden van de patiënt en een lichamelijk onderzoek. Er wordt naar houding, evenwichtstoornissen en vergroeiingen gekeken. Vaak volgt er een EEG die over het algemeen als diagnose uit komt op, “sporen van migraine”. Ook worden er foto's van de patiënt genomen als deze aangeeft last van zijn / haar nek te hebben. De oorzaak verwijdt men vaak aan stress, voeding of hormonale disfunctioneren. Er wordt niet of in ieder geval nauwelijks gekeken naar een psychosomatische oorzaak. De diagnose stelt de patiënt wederom gerust en deze krijgt weer medicijnen voorgeschreven om een aanval te stoppen of af te remmen. Na deze periode als er geen verbetering plaats vindt zal er ook vaak aanleiding gegeven worden dat een gesprek met een psycholoog en/ of antidepressiva een mogellijke uitkomst bieden of de arts zal doorverwijzen naar de alternatieve geneeskunde gegrepen worden in de vorm van b.v. chiropraktischie, osteopathie, homeopathie, fysiotherapie enz. Deze kunnen enige verlichting geven maar de werkelijke oorzaak wordt met al deze therapieën niet achter haalt.

De Psyche;
Uit onderzoek is gebleken dat 55% van de patiënten onder behoorlijke zware depressie leeft, terwijl 81% té ambitieus word bevonden. Ik zou je mee terug willen nemen naar je geboorte en je voor te stellen dat je blanco zonder enige van buitenaf geintrojecteerde beelden hebt ontvangen en dat de beelden die je bezit bestaan uit herinnering uit je genen. Het zal aan de omgeving waarin je opgroeit liggen welke beelden duidelijk worden en zich ontwikkelen. Sommige beelden blijven vaag, anderen worden te sterk ontwikkeld doordat ze te lang in het ontwikkelproces van de opvoeding worden gehouden. Er kunnen vlekken ontstaan in dit groeiproces en deze vlekken kunnen 'traumatische ervaringen' inbranden.
Stress en migraine
Psychologische factoren spelen een belangrijke rol als uitlokker van hoofdpijnen. De meest bekende is stress. In de file terechtkomen op weg naar een belangrijke afspraak, je sleutelbos kwijt zijn, de buren zetten hun geluidsinstallatie voluit, de loodgieter komt niet opdagen, kunnen allemaal oorzaken voor stress zijn. Een verzoek wilt weigeren maar niet durven, een vergadering toespreken, een gesprek met een voor jou belangrijk iemand, een te grote werk druk, kunnen stress veroorzaken. Maar stress verschilt van mens tot mens. Traumatische ervaringen kunnen zeer belangrijke stressoren zijn. Stress is geen enkel probleem totdat de stress meerdere stressoren opstapelen en een te veel worden. Factor blijft wel dat waar de een zijn hand niet voor omdraait, daar krijgt de ander natte zweethanden en een te hoge adrenaline productie van. Stress is een subjectief verschijnsel. Ieder ervaart die anders. Ieder reageert ook anders, maar bij migraine patiënten kan stress een aanval oproepen. Stress is geen oorzaak van migraine. Niemand wordt uitsluitend door stress migraine patiënt. Wel is het zo dat bij een aanleg voor migraine stress een krachtige uitlokker van een aanval is. Vaak is het zo dat de migraine na een stress periode ontstaat tijdens de ontspannings fase.

Hypnotherapie en migraine;
Psychosomatische ziekten (migraine) ontstaan op grond van tekorten of conflicten. Fundamentele tekorten, zeer vroege niet-bevredigde behoeften, met name op het gebied van de gevoelens, leiden er vaak toe, dat de patiënt ten aanzien van gevoelens onzeker zijn, om het even of het daarbij gaat om andere mensen of om de eigen persoon. Wij kennen allemaal wel mensen die in het begin heel opgetogen zijn over anderen, de nieuwe kennissen zijn geweldig, het nieuwe werk is als nooit tevoren, fantastisch, maar spoedig komt de ontgoocheling. Die anderen kunnen aan de veel te hoge verwachtingen niet voldoen en dan zijn zij, omdat die geweldige verwachtingen niet gehandhaafd kunnen blijven, voor dergelijke mensen meteen volslagen oninteressant en negatief. En telkens weer gebeurt hetzelfde, steeds weer worden nieuwe kennissen en vriendschappen gesloten, die echter maar kort duren, omdat dan het zelfbedrog niet meer bestand is tegen de realiteit. De eigen gevoelens zijn daarbij buitengewoon labiel, de betrokkenen gaan weifelend tussen uitersten heen en weer en op die manier zijn gevoelens voor hen niet te doseren, maar overweldigend sterk en daardoor gevaarlijk en inspannend. Dat is de reden waarom gevoelens dan onderdrukt moeten worden, vaak worden zij zelfs niet meer waargenomen. Gevoelens die onbewust blijven, zijn echter wel aanwezig. Wij kunnen weliswaar gevoelswaarnemingen en bewuste gevoelsreacties onderdrukken, maar niet de gevoelens zelf. Als gevolg daarvan vertoont uiteindelijk alleen nog maar het lichaam alle reacties van het vegatieve zenuwstelsel, die normaal gesproken samen met de verschillende gevoelens optreden en die op zich het lichaam moeten voorbereiden op de actieve handeling. De hartslag wordt sneller, de bloeddruk wordt hoger, de ademhaling wordt actiever de spierspanning verhoogd en zo zijn er nog veel meer reacties. Het lichaam laat in zijn symptomen zien, dat er een sterke innerlijke prikkeling is opgetreden, het reageert op de manier die overeenstemt met de daarachter liggende gevoelens. De symptomen zijn dan equivalenten bijvoorbeeld van angst of haat, jaloezie, woede en dergelijke gevoelens. Conflicten daar en tegen ontstaan uit de spanning van de tegenstelling tussen onbevredigde wensen en gevoelens en de afwerende instanties, die een bevrediging niet toelaten. Conflicten leiden normaal gesproken niet tot neurosen of psychosomatische ziekten, want zij behoren onvermijdelijk bij ieder leven. Het gaat dus om het omgaan met conflicten, om conflictverwerking. Wanneer de conflicten worden opgelost of uitgevochten of als een onoplosbare conflictsituatie geaccepteerd en verdragen wordt, als er beslissingen worden genomen en bewust een van de beide elkaar weerstrevende behoeften wordt opgegeven, dan zal de conflictspanning niet onverdraaglijk zijn en niet ziek maken. Maar wat voor ieder mens afzonderlijk oplosbaar is, bepaalt enerzijds de inhoud van het conflict, er zijn makkelijk en moeilijk oplosbare problemen. Anderzijds is het belangrijk hoe daarmee wordt omgegaan. Als er uit een niet effectieve conflictverwerking en niet opgeloste conflictspanning een symptoom of een ziekte ontstaat, kan dat ook als een compromis worden opgevat, dat bij onoplosbare conflicten de spanning vermindert en op die manier het leven verlicht. Het symptoom kan symbolisch aangeven om welk conflict het kan gaan, welke wensen of instinctieve prikkels werden verdrongen, en vaak ook welke afweermechanismen daartoe worden gebruikt. Voor een deel echter gaan de verdrongen wensen zelfs in de ziekte in vervulling. (Onbewust vaak) Zo mogen migrainepatiënten zich terugtrekken en hun plicht in de steek laten zonder al te grote schuldgevoelens. Maar wat bij de vorming van zo'n compromis natuurlijk geheel ontbreekt, is de tevredenheid over het genot van de vervulde behoeften. Hoogstens de uit de ziekte verkregen winst kan bevrediging geven. Zeker is het dat voor het slagen van hypnotherapie en de daarmee psychosomatische behandeling, er voor de duur van de gehele therapie voldoende tijd ter beschikking moet zijn en alle mogelijkheden tot het scheppen van veiligheid en vertrouwen en daarmee van een goede samenwerking, worden benut. Succesvol zijn die therapieën waarin een gegroeid inzicht en mogelijkheden tot verandering en tot conflictverwerking worden verkregen. Het is heilzaam om de ziekte te begrijpen en te benoemen, haar zin te kennen, de orgaantaal en de daarin verborgen symbolen te verstaan en bewust te laten worden. In de therapie moet ook de sociale situatie van de betrokkenen opgenomen worden en aandacht krijgen. Dit speelt met name ook voor het begrijpen van de situatie van vrouwen een belangrijke rol. Heel vaak wordt de mannelijke en de vrouwelijke 'levens context' met elkaar gelijkgesteld, terwijl sociale en levensmogelijkheden en kansen zeer uiteenlopen. Er moet in de therapeutische behandeling ook rekening mee gehouden worden dat de alledaagse dingen, waaraan wij blootgesteld zijn, een rol spelen bij het ontstaan van een chronische, aangehouden spanning. Dat kan bijvoorbeeld geluidshinder zijn of de overweldigende informatiestroom, die wij op ons af laten komen. Het kan echter ook de manier zijn, waarop wij met onszelf omgaan, of hoe wij onze behoeften adequaat bevredigen. Vele aspecten in deze behoren in een effectieve therapeutische behandeling aan de orde te komen, want het verandert, bewust of onbewust, onze reacties en ons spanningsniveau en werkt daarmee op ons regelmechanisme in. Bij de meeste psychotherapuetische-methoden is zowel de individuele als de groepstherapie mogelijk.

Hypnotherapeutische en Psychotherapeutische methoden zijn uitermate geschikt om de psychosomatische klachten lijf-ziel-splitsing te kunnen laten intensiveren. Het is ook belangrijk om ziekte altijd als een poging tot zelfgenezing te beschouwen en te respecteren. Als zowel behandelaar als betrokkene zelf deze zelfgenezing probeert abrupt uit de weg te ruimen en een vrij-zijn van symptomen af dwingt, kan dat tot een decompensatie komen. De ziekte moet worden gerespecteerd, opgelost en doorgewerkt worden. Hij is een onderdeel van de therapie. Ook tijdgebrek mag geen uitwerking hebben op de therapie bij psychosomatische klachten, deze kunnen zelfs tot meer stress lijden.

Top^